Ukryte drzwi

Tak właściwie po co mi to wszystko? Na kij mi aspiracje, licencjat, magisterka, doktorat, habilitacja? Mogłabym właśnie teraz żyć długo i szczęśliwie od kilku lat z dyplomem technika handlowca albo kosmetyczki w kieszeni, codziennie przybierać i zrzucać dziesięć kilo dzięki perfekcyjnie opanowanej sztuce makijażu, przeżywać dylematy moralne w trakcie oglądania Trudnych spraw lub wybierania koloru bluzeczki w sklepie i z łezką w oku wspominać zaistniałe w ubiegłej dekadzie ślub i wesele z jakimś miłym dresiarzem.

Ale nie. Studiuję alternatywny kierunek i realizuję się jako sieciowy spamer. Muszę zapierniczać.

Co należy robić w czasie ważnych wykładów i kursów, a potem niemającej końca sesji egzaminacyjnej? Marnować czas na rysowanie!

Żeby nie było, że wobec ostatnich wydarzeń popełniłam przestępstwo i pójdę siedzieć - maswerk nie jest mój. Posiłkowałam się jednym z projektów tej oto artystki. O której notabene zdarzyło mi się coś gościnnie napisać tutaj.

Chyba się z ową panną polubiłyśmy, choć wciąż nie mam pewności co do tego, kim ona właściwie jest. I mimo, że stanowi niezbity dowód na to, jak beznadziejnie nie uważam na wykładach.

A tu, pod spodem, drobny dodatek. Zanim cokolwiek usłyszę, pozwólcie mi wyjaśnić: tak, ja też chwilami nie mogę już na niego patrzeć. Ale jesteśmy mu to winni.

Poza tym poprawiłam naramiennik, w związku z czym szyja nie wygląda już tak bardzo strusio. Jeśli nikt mnie za to nie pochwali, to będzie mi smutno. Resztę możecie krytykować, ile wlezie.

Przysięgam, czasem wygląda to właśnie tak. Z tym, że przebiega na ogół nieco bardziej histerycznie.

Bauhaus - akademia artystyczna założona w latach 30. XX wieku przez Waltera Gropiusa. Zrzeszała głównie architektów - poza rewolucyjnym systemem edukacji stworzyli oni między innymi odrębny kierunek niemieckiego modernizmu, który od nazwy szkoły zaczerpnął swą nazwę.

Jednym z wykładowców (prowadzącym tzw. kurs wstępny) Bauhausu był Johannes Itten - człek osobliwy, mający powiązania z kultem Indian, ruchem Wandervögel i wegetarianizmem.

Głównym założeniem wdrażanego przezeń systemu edukacji był rozwój indywidualny studenta polegający na poszukiwaniu twórczych rozwiązań oraz szeroko rozumianej otwartości. Indywidualność ta opierać się miała na intuicji i mistycyzmie - co stanowiło znaczną opozycję wobec racjonalizmu, postępu społecznego i politycznego, kultu maszyn (czyli w praktyce większości postulatów Bauhausu) i inwencji Gropiusa. Który notabene przyjął Ittena do roboty tylko przez wzgląd na prośby żony. Studenci ekscentrycznego wykładowcy byli mu jednakowoż bardzo wierni i stworzyli wraz ze swoim mistrzem swoistą grupę.

Johannes Itten, Portret dziecka, 1921-1922

Jako nauczyciel sprawiał Itten koszmarne problemy (co w krótkim czasie doprowadziło go do utraty stanowiska). Wprowadzał do Bauhausu własnych studentów, z których utworzył kolegium decydujące o przyjęciu nowych adeptów na podstawie ich oczu. Zarządził indywidualizm oparty na mistycyzmie. Kwestionował pojmowanie rozumowe architektury i potrzebę realizmu.

Był zarąbisty.

obrazek: Christoph Wagner, Wieża ognia.
Przestrzenie światła. Światło w przestrzeni, Kraków 2009

informacje: notatki z wykładów

Bardzo przepraszam, ale on zawsze, absolutnie zawsze kojarzy mi się z kimś, kto ma nazajutrz ważny egzamin i właśnie zasnął nad notatkami. Nawet ten sam dyskomfort odczuwam, gdy na niego patrzę. Poważnie.

Jacques-Louis David, Śmierć Marata, olej na płótnie, 1793
źródło: Art cyclopedia

A tak nawiasem, ten post otwiera wreszcie kategorię, której utworzenie zaproponowała mi George, o, tutaj, wydawałoby się, wiele lat lat temu. Excusez-moi.

Wracam do pisania referatu.